RSS
 

Trybunał dusz (Death Parade).

22 paź

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesMówi się, że po śmierci dusza człowieka idzie do nieba albo do piekła. Skąd jednak wiadomo gdzie ma trafić? Ktoś o tym decyduje? Okazuje się, że tak. Osoby zmarłe trafiają do tajemniczego baru o nazwie „Quindecim”, gdzie wita je barman, Decim. Zaprasza on zmarłych do gry, podczas której ważą się ich losy i zapada wyrok, czy dostąpią reinkarnacji czy też wpadną w pustkę, gdzie nie ma nic.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesTo anime z oryginalną fabułą, niezwykłym klimatem i zapadającymi w pamięć bohaterami. Nie ma tutaj akcji, strzelanin, pościgów, magii czy chociażby nawet romansu. To historia z gatunku tych psychologicznych, które skupiają się na ludziach, ich uczuciach i emocjach.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesBo w końcu ludzie odczuwają całą gamę rozmaitych uczuć: strach, przerażenie, rezygnację, gniew, miłość, sympatię. Ronią łzy z powodu smutku, porażki, poddania się. Śmieją się, kiedy są szczęśliwi.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesTakich też uczuć doświadczają osoby, które poddawane są osądowi. Często sędziowie- marionetki pozbawione uczuć- mają ciężki orzech do zgryzienia. Niejednokrotnie dopuszczają się nawet prowokacji.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade pictures„Death Parade” to anime, którego odcinki pochłaniałam jeden za drugim. Lubię wszystko co wiąże się z psychologią i psychiką człowieka, a może to dlatego, że miło oglądało mi się Decima i to jak zmieniał się pod wpływem ludzkich emocji.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesByły tu momenty zabawne, takie, przy których kipiałam gniewem i takie, które chwytały za serce, a na jednej scenie prawie poleciały mi łzy. Prawie, bo nie jestem, aż tak wrażliwa.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade pictures„Death Parade” liczy 12 odcinków. Na więcej nie ma co liczyć. Trochę szkoda. Nic jednak nie mogę na to poradzić.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesMnie się przyjemnie oglądało, ale nie byłabym sobą gdybym nie wyłapała kilku nieścisłości lub nielogiczności. Patrząc na całość to wcale nie przeszkadzało, ale ja po prostu musiałam się do czegoś przyczepić.

Znalezione obrazy dla zapytania death parade picturesJestem na tak dlatego gorąco polecam, bo ja być może za jakiś czas do niego wrócę. Choć oglądanie po raz drugi to już nie będzie to samo.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Filmy monumentalne cz. 1

21 paź

Filmy monumentalne, epickie z ang. „epic movies” nie stanowią odrębnego gatunku filmowego. Zalicza się do nich m.in.: historie biblijne, wielkie dramaty kostiumowe, filmy wojenne, widowiska fantastycznonaukowe, baśnie i mity, czyli innymi słowy każdą produkcję zrealizowaną gigantycznym kosztem.

Nieodłącznym warunkiem zaliczenia dzieła filmowego do tej kategorii jest także prezentowanie szerokiego tła historycznego lub obyczajowego pokazywanych wydarzeń, nawet jeśli nie są one w pełni autentyczne. Ponieważ głównym celem monumentalnych produkcji jest zapewnienie widzowi rozrywki, są ona zatem wzbogacone elementami kina akcji i przygody. Wiele z nich rozgrywa się w przeszłości, co pozwala na zaprezentowanie wystawnych dekoracji i kostiumów oraz wspaniałych wnętrz. A kino okazało się najlepszym medium do prezentowania tego typu widowisk.

Film epicki powstał we Włoszech na początku XX wieku. Największym sprzymierzeńcem włoskiej kinematografii okazały się naturalne plenery- słońce, błękitne niebo i piękno przyrody. Nie trzeba więc było budować dekoracji, aby odtworzyć czasy dawnej świetności imperium rzymskiego.

Pierwszym włoskim filmem fabularnym było efektowne „Zdobycie Rzymu” z 1905 roku w reżyserii Filoteo Alberiego- historia wkroczenia króla Wiktora Emmanuela II do stolicy zjednoczonego Królestwa Włoch. Pierwszym prawdziwym supergigantem było jednak „Quo Vadis” z 1912 roku. By sfilmować powieść Henryka Sienkiewicza, rozgrywającą się w czasach prześladowania pierwszych chrześcijan przez cesarza Nerona I w I wieku n.e, reżyser Enrico Guazzoni musiał jedynie ustawić kamery w taki sposób, aby ukryć przed oczami widzów miejsca bardziej ucywilizowane. Igrzyska w Circus Maximus, męczeństwo chrześcijan walczących z dzikimi zwierzętami i efektywny pożar Rzymu zrobiły ogromne wrażenie na widzach. Sukces tego filmu sprawił, że Włosi dostrzegli w wielkich widowiskach historycznych przyszłość swojej kinematografii. Dlatego już rok później nakręcono „Ostatnie dni Pompei” czy „Cabiria”, który cieszył się ogromnym zainteresowaniem w Stanach Zjednoczonych.

Powodzenie „Cabirii” zainspirowało reżysera Davida Warka Griffitha do nakręcenia w 1915 roku „Narodzin narodu”- epopei o amerykańskiej wojnie secesyjnej w 1861 roku, a rok później „Nietolerancji”- opowiadającym cztery równoległe historie: o złupieniu Babilonu, męce Chrystusa, paryskiej rzezi hugenotów i współczesnej dla reżysera ofierze sądowej pomyłki. Nad filmem pracowało 60 000 osób. Pierwsza wersja „Nietolerancji” trwała 72 godziny, ale skrócono ją do 3 godzin.

Począwszy od lat dwudziestych XX wieku, wielkie epopeje filmowe stały się znakiem rozpoznawczym kina amerykańskiego. Za niekoronowanego króla monumentalnego filmu historycznego powszechnie uznaje się amerykańskiego reżysera Cecila Blounta De Mille’a. Ulubionym tematem jego filmów były biblijne i mitologiczne epopeje, rozgrywające się najczęściej w czasach starożytnego imperium rzymskiego. W takich warunkach powstało widowisko „Dziesięcioro przykazań” z 1923 roku, w którym biblijny motyw połączono ze współczesną akcją. W filmie zastosowano spektakularne jak na tamte lata efekty specjalne. Kolejnym supergigantem był biblijny „Król Królów”- opowieść o trzech ostatnich latach życia Jezusa. Obie te produkcje wyznaczyły kierunek rozwoju epopei filmowych: kosztowne dekoracje, tysiące statystów, nowoczesne efekty specjalne zastępowały w nich z reguły dobry smak, prawdę historyczną i obyczajową epoki, a nawet skrupulatność w odtwarzaniu kostiumów. Nie inaczej działo się z innymi monumentalnymi filmami tego okresu jakimi jak „Ben Hur” z 1926 roku, który kosztował 4 miliony i 4 lata pracy.

W Rosji Siergiej M. Eisenstein nakręcił uznany za arcydzieło propagandowy film „Pancernik Potiomkin” w 1925 roku z oszałamiającymi rozmachem scenami masowymi. Sławę wizjonera kina kina potwierdził w następnych latach filmami „Aleksander Newski” z trwająca 35 minut sekwencją bitwy rosyjskiego kniazia z Krzyżakami oraz „Iwan Groźny”.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Wieś otoczona przez śmierć (Shiki).

15 paź

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime picturesSotoba to mała wioska gdzieś w Japonii, oddalona od wielkich miast, w której życie toczy się spokojnym tempem i w której nigdy nic się nie dzieje. Do czasu, aż w wiosce dochodzi do niewytłumaczalnych śmierci. Młody lekarz podejrzewa epidemię nieznanej choroby, ale wiele rzeczy nie daje mu spokoju. Rozpoczyna małe dochodzenie. Trop prowadzi do położonego na wzgórzu za wsią domu, do którego wprowadzili się nowi lokatorzy.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime picturesTo horror, ale nie jest specjalnie krwawy czy brutalny. Twórcy skupiają się bardziej na elemencie grozy i tajemnicy, która powoli się odsłania. Jest tutaj też pełen wachlarz różnych bohaterów: tych pozytywnych, których nie sposób nie lubić i tych negatywnych, którzy wzbudzają niechęć. Jak i tych całkowicie neutralnych, obojętnych lub nieistotnych dla akcji.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime picturesWśród wyróżniających się postaci na uwagę zasługują: owładnięty obsesją ochrony pacjentów i toczący samotną walkę młody lekarz, jego przyjaciel z dzieciństwa, pisarz i mnich z pobliskiej świątyni, który poszukiwał odpowiedzi na dręczące go pytania i wątpliwości ( ale to co zrobił sprawiło, że miałam ochotę mu przywalić) czy kilkoro nadgorliwych dzieciaków, które pierwsze odkrywają co się dzieje, ale którym nikt nie wierzy.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime picturesHistoria opowiedziana w tym anime przypomina mi fabułę świetnej książki Stephena Kinga, na podstawie której powstał tez film, czyli „Miasteczko Salem”. Można zauważyć mnóstwo podobieństw, ale też sporo różnic. Nie posunę się jednak do stwierdzenia, że twórcy japońscy inspirowali się książką, choć to ona powstała wcześniej. To w końcu może być przypadkowa zbieżność.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime picturesTo typowy horror, pełen nielogicznych sytuacji, niepotrzebnego okrucieństwa i przemocy oraz niekiedy absurdalnego lub wręcz makabrycznego humoru.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime pictures„Shiki” liczy 22 odcinki. Więcej nie ma i nie będzie. Historia jest zakończona, choć nie tak jak bym się spodziewała. Ja bym tego drania, który odczuwał dziwne odruchy moralne dobiła. Niestety nie można mieć wszystkiego.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime picturesTo dobre anime pełne niezłej akcji, stopniowanego napięcia i interesujących bohaterów- tych którzy nie uchylają się od walki, tych którzy uciekają jak tchórze, tych którzy zamykają oczy i pozwalają, aby wydarzenia się działy. Mnie osobiście niczym nie zaskoczyło, ale horror chyba nie jest już w stanie mnie zaskoczyć. Za dużo ich oglądałam.

Znalezione obrazy dla zapytania shiki anime pictures„Shiki” to horror, a ja uwielbiam horrory, więc obejrzałam z zainteresowaniem. Nie jest rewelacyjny, a historia w nim pokazana niczym się nie wyróżnia to jednak jest całkiem niezłe. polecam, bo dla miłośników mocnych wrażeń jest w sam raz.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film awangardowy cz. 3

14 paź

Znaczący wkład do historii kina awangardowego wnieśli Rosjanie. W latach dwudziestych wiele nowatorskich rozwiązań wprowadzili m.in.: Dziga Wiertow i Lew W. Kuleszow. Pierwszy z nich przyczynił się do rozwoju filmu dokumentalnego i publicystycznego. Sprzeciwiał się wszelkiej fikcji w dziele filmowym, uznając, że najważniejszym zadaniem kina jest przedstawienie prawdziwego życia. Zastosował on wiele nowych rozwiązań w dziedzinie kompozycji, montażu i ustawiania kamery w czasie filmowania. Do najsłynniejszych dzieł tego reżysera zalicza się: „Szósta część świata” i „Naprzód, Rady!”- dzieła o charakterze propagandowym, prowokujące dzisiaj do pytań o prawdę przedstawionych rzeczywistości, choć niepodważalne pod względem osiągnięć formalnych.

Wzbogacenie możliwości w zakresie montażu filmowego i pracy kamery jest też zasługą Lwa W. Kuleszowa, twórcy tzw. efektu Kuleszowa, polegającego na montowanym zestawieniu zbliżeń twarzy na przemian i innymi obrazami (u Kuleszowa: z trumną, szczurem i talerzem zupy), co wniosło wiele znaczeń symbolicznych i obrazowych skrótów. Jest on autorem m.in.: filmu „Niezwykłe przygody Mr Westa w kraju bolszewików” z 1924 roku.

Wybitnym twórcą radzieckiej i światowej awangardy filmowej był Siergiej M. Eisenstein, reżyser słynnego filmu „Pancernik Potiomkin” z 1925 roku uważane za arcydzieło filmowe. Widzów filmu zaskakiwało nowatorstwo montażu, który przeprowadzony został z niezwykłą jak na owe czasy precyzją. Zastosował on m.in.: montaż rytmiczny w skokowo narastających przyspieszeniach akcji.

Heroiczny okres wielkiej awangardy, zamknięty został latami II wojny światowej. Po wojnie dążenie do uzyskania nowych środków wyrazu nadal pojawia się u wielu artystów, jednak  mniej jest odkryć tak pionierskich, jak dokonania przedwojennych twórców filmowych.

Za krok milowy w historii kina uznano „Obywatela Kane’a” Osrona Wellesa- film starannie wystudiowany, zawierający wiele ciekawych rozwiązań formalnych w sposobach kadrowania obrazu, wzajemnych relacjach planów filmowych i w technice montażu.

Jeden z twórców przedwojennej awangardy Jean Cocteau stworzył po wojnie dzieło, które uznano za niezwykłą syntezę filmu, literatury, sztuk plastycznych i poezji. Filmem tym był „Orfeusz”- przeniesienie greckiego mitu o Orfeuszu i Eurydyce do Paryża lat pięćdziesiątych.

W Stanach Zjednoczonych eksperymentalne filmy realizował od 1963 roku Andy Warhol. Jego film „Sen” jest sześciogodzinnym obrazem rzeczywiście śpiącego człowieka.

Znaczący wkład do dorobku światowej awangardy filmowej wnieśli polscy twórcy filmu animowanego. Z wieloma technikami animacji eksperymentowali Jan Lenica i Walerian Borowczyk w filmie „Dom”. W późniejszych latach sukces odniósł Zbigniew Rybczyński, a przede wszystkim jego „Tango” z 1980 roku- niezwykłe studium samotności, które zrealizowane zostało z zastosowaniem symultatywnych środków narracji. za ten film otrzymał w 1983 roku Oscara.

Przed rokiem 1982 awangardowe filmy Petera Greenwaya znane były tylko niewielkiej liczbie wielbicieli, W następnych latach jego popularność jednak rosła. Dlatego, że Greenway nieustannie pracował nad doskonaleniem własnego języka filmowego. Struktura jego filmów jest bardzo zagęszczona, wzbogacona obrazowymi cytatami. W latach 90. XX wieku realizację wizji reżysera wspomogła aparatura cyfrowa, to ona sprawiła, że zbędny staje się tradycyjny stół montażowy.

Inny kierunek poszukiwań obrał twórca awangardowy końca XX wieku, Lars von Trier, który dążył do wydobycia maksimum ekspresji i filmowej prawdy przy użyciu ascetycznych, prostych form. Jest on autorem m.in.: „Element zbrodni”, „Królestwo I”, Przełamując fale” czy „Tańcząc w ciemnościach”. Dwa ostatnie filmy zostały nagrodzone Złotymi Palmami w Cannes.

Filmy awangardowe są stale obecne w historii kina, choć rezultaty eksperymentów twórców filmowych nie zawsze są znane szerszej publiczności. To w dużej mierze kino elitarne.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Oszukać „przeznaczenie” (Another).

08 paź

Znalezione obrazy dla zapytania another anime picturesW 1972 roku do trzeciej klasy jednego z liceum w Yomiyamie chodziła lubiana przez uczniów i nauczycieli Misaki. Niestety zmarła w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Jej klasowi koledzy nie mogąc poradzić sobie z jej odejściem zaczęli zachowywać się tak, jakby nigdy nie umarła. Co skutkowało niezliczoną ilością tragedii w latach następnych. 26 lat później, w roku 1998 Kouichi Sakakibara przenosi się do tej właśnie klasy. I niedługo później zaczynają dziać się niewytłumaczalne zjawiska. Kouichi i jego przyjaciele muszą odkryć szokującą prawdę zanim będzie za późno, a śmierć zabierze jeszcze więcej ofiar.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime picturesTa historia to horror, momentami krwawy, momentami trzymający w napięciu. Młodzi bohaterowie muszą bowiem zmierzyć się z czymś czego nie znają i czego nie rozumieją. Rosnące napięcie potęguje uczucie strachu, które u bohaterów w ostatnich odcinkach osiąga poziom wrzenia. Ja bym powiedziała, że trochę „padło im na mózg”, ale ciągłe napięcie i rosnące przerażenie i bezsilność może wywołać coś na kształt szaleństwa.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime picturesMamy tutaj mnóstwo dobrej akcji, ciekawą fabułę i typowy dla horroru element grozy, gdy widz wraz z głównym bohaterem poznaje powoli wszystkie szokujące, poruszające i przeczące logice fakty.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime picturesTo horror więc trudno tu mówić o logice, bo w końcu horror ma być straszny i ten jest. Choć mnie nie przestraszył, ale mnie trudno przerazić.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime pictures„Another” to anime, którego fabuła oparta jest na light novel o tym samym tytule. Jest też manga rysowana na jej postawie.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime picturesTo anime, choć początek na to nie wskazuje to brutalna i krwawa opowieść, a to, że Kouichi jest prawie niezniszczalny i ze spokojem znosi to co się wokół niego dzieje sprawia, że staje się wręcz nieprawdopodobne. No bo który 15-latek przyglądał by się beznamiętnie jak jego koledzy giną i to w niezwykle bestialski sposób?

Znalezione obrazy dla zapytania another anime pictures„Another” to anime liczące 12 odcinków. Więcej nie ma i nie będzie. Wszystko się wyjaśniło. Jest jeszcze odcinek OVA- traktowany jako odcinek 0, o jednej z głównych bohaterek- Mei. Jako ciekawostka dodam, że jest także film aktorski, którego zakończenie różni się od zakończenia pokazanego w anime. I to w filmie bardziej pasuje do horroru.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime pictures„Another” to dobre anime, które potrafi wciągnąć. Mnie się nawet podobało, choć parę razy miałam ochotę wyrzucić laptop przez okno. Nie dlatego, że się bałam, ale dlatego, że próbowałam zrozumieć zachowanie niektórych z bohaterów, które czasami okropnie mnie drażniło. Nic to jednak nie dało. Nadal nie wiem co nimi kierowało.

Znalezione obrazy dla zapytania another anime picturesPomijając jednak pokręconą logikę polecam to anime miłośnikom horroru i nie tylko. Ja jednak raczej do niego nie wrócę, bo oglądając drugi raz to już nie będzie to samo.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film awangardowy cz. 2

07 paź

Wpływy innego awangardowego kierunku- dadaizmu- znalazły swój wyraz przede wszystkim w słynnym filmie Rene Claira „Antrakt” z 1924 roku. Dadaiści buntowali się przeciwko wojnom i cywilizacji mieszczańskiej, odrzucali tradycję, normy estetyczne i moralne. Sztuka stawała się dla nich improwizowaną grą z absurdalnym humorem. Krótkometrażowy „Antrakt” miał być programowym wyrazem cinema pur- „czystego kina”- nie respektował praw logiki i tradycji dramaturgii, sprzeciwiając się  komercyjnemu traktowaniu dzieł filmowych. Miał zatem powstać film rozumiany przede wszystkim jako zjawisko formalne, wyrażające idee dadaistyczne, dzieło niezależne, pozbawione tradycyjnie rozumianej treści.

Konsekwencją dadaizmu jest surrealizm. Niektórzy z dadaistów m.in.: Hans Richter, zaczęli realizować dzieła surrealistyczne, granice między tymi dwoma kierunkami stały się w tych latach dość płytkie. Surrealiści koncentrowali się na poszukiwaniu nadrealnej rzeczywistości, znajdującej się poza granicami rozumu, logiki i norm społecznych.

Wielką prowokacją surrealistyczną i klasycznym dziełem tego kierunku jest film „Pies andaluzyjski” z 1928 zrealizowany według scenariusza Louisa Bunuela i malarza surrealisty Salvadora Dali. W tym dwudziestominutowym filmie pojawiają się niesamowite obrazy łączone w sposób dość swobodny, zgodnie z prawami wyobraźni, a nie logiki. Film powstał z konfrontacji dwóch wizji sennych, które następnie zostały rozwinięte na ekranie.

Filmem, który wywołał duże poruszenie w kręgach intelektualistów była „Krew poety” z 1930 roku Jeana Cocteau, który określił swoje dzieło jako „realistyczny film dokumentalny na temat nierzeczywistych zdarzeń”. W filmie tym m.in.: poruszają się posągi, a kobieta uczy swoje dziecko latać.

W Polsce eksperymentalne filmy o charakterze dadaistyczno-surrealistycznym kręcili Stefan i Franciszka Themersonowie, którzy zrealizowani m.in.: film „Przygoda człowieka poczciwego” w 1938 roku.

Podobnie jak malarstwo impresjonistyczne miało uwrażliwiać ludzi na głębokie przeżycia samej rzeczywistości widzianej z jej światłem i barwą, bez względu na to co obraz przedstawia, tak też w twórczości filmowej niektórych reżyserów wyrażało się pragnienie, aby za pomocą środków filmowych wyrażać wszystko, co dotyczy przedstawionych postaci i rzeczy, bez akcentowania środków literackich czy teatralnych. Jednym z takich reżyserów był Louis Delluc, który nazywał „fotogenią” postaci i rzeczy, czyli to, co można wyrazić tylko za pomocą ruchomych obrazów w filmie. Jednym z jego filmów jest „Kobieta znikąd” z 1922 roku.

Wybitnym przedstawicielem awangardy był także Abel Gance. W 1922 roku przedstawiony został publiczności jego film „Koło udręki”, trwający w pełnej wersji osiem godzin, a realizowany przez Gance’a pięć lat. Film do dziś zachwyca swoją formalną doskonałością. Reżyser zastosował w nim m.in.: montaż równoległy i montaż przyśpieszony. Sposób filmowania zdarzeń i sytuacji był niezwykle nowatorski. Między twarzami bohaterów i krajobrazami  montowane są obrazy szybko obracających się kół, szyny kolejowe i dym. Także inny film tego reżysera słynny „Napoleon” z 1926 roku, choć miał charakter wielkiej produkcji, potwierdził awangardowe znaczenie twórczości tego reżysera- jednego x największych przedstawicieli impresjonistycznej awangardy w kinie. Oryginalna wersja filmu trwała dziewięć godzin. niektóre sceny filmowane były z kamery zawieszonej na linach lub wahadle, aby oddać ruch statku na morzu. Po raz pierwszy zastosowany został szeroki ekran w zaskakującym rozwiązaniu- na trzech sąsiadujących ze sobą ekranach przedstawione były dopełniające się nawzajem sceny.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Siedem grzechów głównych (Nanatsu no Taizai).

01 paź

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai picturesTytułowe „Siedem grzechów głównych” było legendarną grupą wojowników, którzy wspólnie ze Świętymi Rycerzami bronili pokoju w królestwie Liones. Oskarżeni o próbę zamachu stanu rozwiązują się i znikają. 10 lat później kiedy to królestwu zagrażają nie kto inny jak właśnie Święci rycerze trzecia księżniczka Elizabeth wyrusza w niebezpieczną podróż, aby odnaleźć siedem Grzechów Głównych i mimo tego, że okrzyknięto ich zdrajcami poprosić o pomoc w ratowaniu królestwa.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai picturesTo opowieść pełna dobrej akcji i ciekawych bohaterów. I choć początkowo przypominała niegrzeczną komedię pełną dwuznaczności i niedomówień to później zrobiło się poważnie. A tytułowe „Grzechy” to wyróżniające się postacie, których losy i doświadczenie diametralnie się różnią. Do tego w przypadku niektórych z nich trudno użyć określenia „człowiek”. Ban jest nieśmiertelny, King jest królem wróżek, Diane- olbrzymką, a ich dowódca Meliodas… Ups, nie powinnam wszystkiego zdradzać.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai picturesTo anime, które potrafiło rozbawić, ale także poważnie wzruszyć, gdybym była bardziej wrażliwa to na jednej scenie bym się popłakała.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai picturesTo historia, która choć początkowo odrobinę mnie rozczarowała to jednak bardzo szybko mnie do siebie przekonała. Żarty, nawet te dwuznaczne bawiły, akcja wciągała, trupy padały, a bohaterowie nie byli banalni, choć czasem, niestety, przewidywalni.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai pictures„Nanatsu no Taizai” – „Siedem Grzechów Głównych”- każdy członek tego oddziału uosabiał jeden grzech. Dla przypomnienia, są to: pycha, chciwość, nieczystość (żądza, pożądanie), zazdrość, obżarstwo, lenistwo i gniew.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai pictures„Nanatsu no Taizai” liczy 24 odcinki. I choć wątek został zakończony, prawdopodobnie już w przyszłym roku pojawi się drugi sezon: „Nabatsu no Taizai. Imashime no Fukkatsu”. Jest jeszcze odcinek OVA- opowiadający poboczną historię, odcinek specjalny o jednym z grzechów- grzechu chciwości Banie- „Nanatsu no Taizai: Ban no Bangai-hen” oraz mini-seria licząca 4 odcinki: „Nanatsu no Taizai:Seisen no Shirushi”.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai picturesTo dobre anime, dość oryginalne, o ciekawej fabule i wciągającej akcji. Mnie się podobało i czekam na drugi sezon, bo nadal parę faktów wymaga wyjaśnienia.

Znalezione obrazy dla zapytania nanatsu no taizai picturesPolecam każdemu kto lubi dobrą akcję okraszoną trochę niegrzecznym humorem, bo ja być może jeszcze kiedyś do niego wrócę.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film awangardowy cz. 1

30 wrz

Film awangardowy nie jest osobnym gatunkiem filmowym, bo takim mianem można określić wiele filmów z różnych gatunków. Niemniej jednak te najbardziej wyróżniające się filmy, w których liczyły się walory artystyczne zasługują na wzmiankę.

Twórcy awangardowi już w pierwszych latach XX wieku dostrzegli artystyczne walory filmu. W tym czasie niektórzy krytycy uważali jeszcze film za sztukę jarmarczną i to przedstawiciele awangardy filmowej w dużej mierze przyczynili się do tego, że film został doceniony jako dzieło artystyczne.

W kinie awangardowym wypracowanych zostało wiele rozwiązań formalnych, które w późniejszych latach wykorzystywane były z powodzeniem w kinie światowym przez innych twórców, także jako element dzieł czysto komercyjnych. Dotyczyło to m.in.: sposobów kadrowania, filmowania i montażu.

Możliwość tworzenia filmu pełnego ruchu pociągała młodych artystów, głównie związanych z futuryzmem- awangardowym kierunkiem, w którym dominowała fascynacja nowoczesną technologią i dynamizmem życia wielkich miast. Dokonania rosyjskich futurystów zostały zaprezentowane w filmie z 1914 roku „Dramat w kabarecie futurystów nr 13″ w reżyserii Władimira Kasjanova. W 1916 roku powstało wspólne dzieło futurystów włoskich „Życie futurystyczne”. Filmy te jednak nie zachowały się do naszych czasów. Z przekazów jednak wiadomo, że miały one charakter kina walczącego, propagującego ideologię futurystów: odrzucenie tradycji, skrajny indywidualizm, kult przemocy, wojny i rewolucji.

Filmy abstrakcyjne często tworzono ze zdjęć rzeczywistych przedmiotów, które wyrwane ze swojego otoczenia oraz w odpowiedni sposób kadrowane i oświetlone stawały się na ekranie rytmicznymi kompozycjami o charakterze abstrakcyjnym. Przykładem może być film „Pięć minut czystego kina” z lat 1925-1926.

Możliwości kina w kreowaniu wymyślonej rzeczywistości zostały wykorzystane w nurcie ekspresjonistycznym, którego celem było obrazowanie wewnętrznych przeżyć człowieka, a także okrucieństwa otaczającego go świata. Tak było w filmie „Gabinet doktora Caligari” z 1919 roku- zniekształcone perspektywy dekoracji, ostre katy, groźne formy geometryczne i wyrafinowane operowanie światłem, posłużyły do stworzenia świata zewnętrznego jako koszmaru człowieka obłąkanego, choć w pierwotnej wersji filmu zakończenie miało być inne.

Wpływ ekspresjonizmu pojawił się także w takich filmach jak: „Nesferatu”, „Portier z hotelu Atlantic” czy „Variete”. W dziełach tych osiągnięciu ekspresji służyła m.in.: gra świateł i cieni, zaskakujące ustawienia i skróty perspektywiczne, montaż, technika trikowa. Aktorzy zaś przez swoją grę mieli „uczynić widzialnym, to co niewidzialne”. W innych filmach jak np. w „Metropolis” z 1926 roku ekspresja gry aktorów połączona została z obrazem automatyzacji życia- pojawiły się ludzie-manekiny, marionetki z twarzami zastygłymi, albo nawet z maskami zamiast twarzy.

Reakcją na ekspresjonizm w Niemczech był nurt Neue Sachlichkeit, czyli Nowa Rzeczowość, której twórcy- mimo zupełnie przeciwnych założeń- wnieśli do dorobku filmowej awangardy nie mniej niż ekspresjoniści. Do głównych przedstawicieli tego nurtu należeli Georg Wilhelm Pabst i Walter Ruttmann. W ich filmach przejawiało się dążenie do skrajnego obiektywizmu- fotograficznego przedstawienia rzeczywistości. Przykładem może być film „Zatracona uliczka” z 1925 roku.

Za wybitne dzieło Nowej Rzeczowości został uznany montażowy film Waltera Ruttmanna „Berlin, symfonia wielkiego miasta” z 1927 roku, przedstawiający jeden zwykły dzień Berlina. W dużej części film powstał przy użyciu ukrytej kamery, a artystyczny rezultat przekonywał swoim autentyzmem.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Pociągnij za spust i zniszcz ten świat (Zankyou no Terror).

24 wrz

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror picturesW Tokio, w krótkich odstępach czasu dochodzi do groźnych wybuchów, przypominających ataki terrorystyczne. Postawiona w stan gotowości policja szuka sprawców, którzy nie pozostawiają po sobie żadnych śladów. Niedługo przed tymi wypadkami do miasta przybywa dwóch nastolatków, o nieznanej tożsamości. Nazywani są Dziewiątka i Dwunastka. A ich cel jest prosty- chcą zniszczyć istniejący świat. Wydaje się proste, prawda? No właśnie wydaje. W tej historii nic nie jest proste.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror picturesTo anime z mnóstwem dobrej akcji i ciekawymi, ale niezbyt oryginalnymi postaciami. Kreacje bohaterów czasami przypominały niezbyt udaną podróbkę bohaterów innego, skądinąd świetnego anime „Death Note”.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror picturesTeż mamy tutaj grę jaką toczy policja z przestępcami. Zagadki związane z mitem o Edypie, które mają doprowadzić stróżów prawa do kolejnych celów. Ta zabawa nie była jednak tak ekscytująca jak ta prowadzona przez Kirę z „Death Note”. Nie tak finezyjna i bezwzględna.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror picturesTo dobre anime i nie mam zamiaru temu zaprzeczać, chociaż mnie odrobinę zawiodło. Może dlatego, że spodziewałam się, że będzie bardziej krwawe, a główni bohaterowie bardziej bezwzględni i pyszni.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror picturesNie jest to łatwe do obejrzenia anime, zwłaszcza jak pozna się historię i motywy postępowania tych dzieciaków. To opowieść o zemście, o krwawym odwecie, o zdradzie, ale także o miłości i nadziei. To niezwykle przejmujące jak bohaterowie czerpali siłę ze swojej nadziei.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror pictures„Zankyou no Terror” liczy 11 odcinków. Więcej nie będzie. Chwytające za serce- u tych wrażliwszych nawet wywołujące łzy- zakończenie jest poruszającym zwieńczeniem całej historii. Przedstawia motywy kierujące bohaterami, które- przynajmniej mnie- ułatwiło zrozumienie ich zachowania.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror picturesTo jak wspomniałam dobra historia, ale nie rewelacyjna. Było bowiem kilka dziwnych i nielogicznych sytuacji i zachowań, które kompletnie mi nie pasowały. Ale przypomniałam sobie, że w większości anime można zapomnieć o jakiejkolwiek logice czy twardym trzymaniu się faktów. W tym anime te sceny miały chyb ana celu zwiększenie poziomu dramaturgii, albo po prostu chcieli przyprawić mnie o zawał.

Znalezione obrazy dla zapytania zankyou no terror pictures„Zankyou no Terror” to dobre anime, które obejrzałam bardzo szybko. Jeśli ktoś jeszcze tego nie widział, a jest to dość świeża produkcja bo z roku 2014 to powinien. Jeśli oczywiście lubi się takiego typu historie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film animowany cz. 3

23 wrz

Pojawienie się telewizji w latach pięćdziesiątych XX wieku uczyniło z filmów animowanych sztukę powszechnie dostępną. Przyniosło to jednak spadek zainteresowania kreskówkami pełnometrażowymi. Jedynym twórcą, który konsekwentnie wprowadzał do kin kolejne filmy był Walt Disney. W jego wytwórni powstały m.in.: „Kopciuszek” , „Zakochany kundel” czy „Sto jeden dalmatyńczyków”.

W roku 1954 w Wielkiej Brytanii powstał znakomity film animowany „Folwark zwierzęcy”, oparty na powieści George’a Orwella. We Francji w 1967 roku zadebiutował filmem „Asterix Gal” najpopularniejszy bohater komiksów Rene Goscinny’ego i Alberta Uderzo.

W 1971 roku powstał film animowany „Kot Fritz”- niezwykły film rysunkowy, który określany jest jako pierwsza kreskówka „tylko dla dorosłych”. W latach siedemdziesiątych powstało kilka wysokiej klasy filmów animowanych takich jak: „Dzielny szeryf Lucky Luke”, „Robin Hood”, „12 prac Asterixa” czy „Konik Garbusek’ Rosjanina Iwana P. Iwanowa-Wano. W Polsce Marian Jan Cholerek nakręcił „Wielką podróż Bolka i Lolka”, pełnometrażową wersję przygód popularnej pary bohaterów.

Na odrodzenie zainteresowania animacją filmową w latach osiemdziesiątych miało wpływ powodzenie „An American Tail” z 1986 roku, czyli wyprodukowanej przez Stevena Spielberga pięknej, alegorycznej historii o rosyjskich myszkach emigrujących do Nowego Jorku w poszukiwaniu wolności. Innym istotnym filmem był „Kto wrobił królika Rogera” Roberta Zemeckisa, ze zdumiewającymi zdjęciami trikowymi, które uczyniły możliwym wspólny występ na ekranie ludzi i rysowanych postaci. Ta sama technika została zastosowana w filmie „Kosmiczny mecz” z 1996 roku.

Ponowna eksplozja popularności filmów animowanych zaowocowała pojawieniem się nowych technik animacji. Jedną z nich jest tzw. claymation, czyli animacja postaci wykonanych ręcznie z gliny lub plasteliny. Tak powstał m.in.: film „Uciekające kurczaki”.

Po śmierci swojego założyciela studio Disneya nie zwolniło tempa. Znane ze swojej innowacyjności już w 1982 roku zaprezentowało film „Tron”, będący pierwszym filmem, w którym grę aktorską połączono z animacją komputerową. Wielką popularnością cieszyły się animacje, przy których wykorzystywano możliwości technik komputerowych: „Piękna i bestia” z 1991 roku- pierwsza animacja długometrażowa nominowana do Oscara, „Aladyn” czy „Król Lew”.

Najnowszym odkryciem w dziedzinie filmowej animacji jest technika komputerowa określana mianem komputer-graphics imagining, pozwalająca na tworzeniu trójwymiarowych animowanych historii o niespotykanej dotąd skali realizmu. Pierwszym całkowicie komputerowym filmem animowanym było „Toy Story” z 1995 roku. Kolejnymi „Mrówka Z” czy „Dawno temu w trawie”. Absolutnym przebojem, którym jest zresztą do dziś okazał się „Shrek”, którego pierwsza część ukazała się w 2001 roku.

Specyficzną formą filmu animowanego jest japońskie anime. Termin ten nie odnosi się się do żadnego konkretnego gatunku filmowego, używa się go w stosunku do wszystkich filmów animowanych powstałych w Japonii. Najsłynniejszymi pełnometrażowymi anime są: „Akira” z 1988, „Ghost in the Shell” z 1995 oraz „Księżniczka Mononoke” z 1997 roku.

Filmy animowane w powszechnej świadomości funkcjonują jako obrazy filmowe dla dzieci i dlatego często- niesłusznie- traktowane są z lekceważeniem. Jednakże warto podkreślić, że filmy animowane nie muszą być gorsze od filmów aktorskich. Niewykluczone, że już za kilka albo kilkanaście lat rozwój technologii doprowadzi do tego, że aktorzy całkowicie znikną z ekranów, zastąpieni generowanymi komputerowo fantomami. Tak było w filmie „Final Fantasy” z 2001 roku, czyli fotorealistycznej animacji,w której stworzonym komputerowo bohaterom niewiele brakuje, aby zapewnić całkowitą ułudę „żywego” świata.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe