RSS
 

Słodka zemsta (Skip Beat).

25 cze

Znalezione obrazy dla zapytania skip beat picturesKyoko Mogami to młoda, 16-letnia dziewczyna, która dla swojego księcia z bajki, a prywatnie przyjaciela z dzieciństwa jest gotowa na wszystko. Haruje na dwóch etatach, aby zapewnić Shou- wschodzącej gwieździe estrady- godne warunki do życia. Pewnego dnia przypadkowo słyszy, co wybranek jej serca tak naprawdę o niej myśli. Zraniona, upokorzona i ze złamanym sercem mogłaby odwrócić się na piecie i odejść, ale Kyoko nie byłaby sobą gdyby tak to zostawiła. W końcu zemsta całkiem nieźle smakuje. Dziewczyna nie bacząc na liczne przeszkody, szturmem wdziera się do świata show0biznesu, aby zemścić się na Shou na jego terenie.

Znalezione obrazy dla zapytania skip beat picturesHistorię tę pewnie ominęłabym szerokim łukiem, ale przypadkowo na nią trafiłam i nie żałuję. Choć początkowo Kyoko wydawała się być zwykłą, nawiną idiotką to pozory mylą. Z odcinka na odcinek postać głównej bohaterki podobała mi się coraz bardziej. Mimo, że tak młoda to wiedziała czego chce i do czego dąży.

Znalezione obrazy dla zapytania skip beat pictures„Skip Beat” to komedia z odrobiną romansu, bo w końcu Kyoko zamknęła swoje serce na klucz ( w mandze jest go odrobinę więcej) i choć nie zawsze było wesoło to jednak tych zabawnych momentów według mnie było zdecydowanie więcej. Fabuła trochę naiwna, bo wierząca we wróżki i elfy Kyoko dość szybko zaczyna odnosić sukcesy jako aktorka (niezbyt wielkie, ale dopiero zaczyna). Mnie jednak całkiem przyjemnie się oglądało. To anime jest spokojne, zabawne i wzruszające. Nie wywołało u mnie przyśpieszonego bicia serca, ani szaleńczych napadów śmiechu, ale obejrzałam z przyjemnością.

Znalezione obrazy dla zapytania skip beat pictures„Skip Beat” liczy 25 odcinków. Anime jest na podstawie mangi, która nadal jest wydawana. Mimo, że wolę mangę, to chętnie zobaczyłabym drugi sezon, ale na to chyba raczej nie ma co liczyć. Jak wspomniałam wolę mangę, bo pojawia się w niej jedna z moich ulubionych postaci, której niestety nie ma w anime. To nie znaczy, że anime jest złe.

Znalezione obrazy dla zapytania skip beat pictures„Skip Beat” to dobre anime i ja pewnie jeszcze kiedyś do niego wrócę, bo zawstydzona mina Rena- jednego z największych japońskich aktorów młodego pokolenia i mentora Kyoko- potrafi skruszyć nie jedno serce. Poza moim i Kyoko- oczywiście. Dlatego z czystym sercem mogę je polecić każdej dziewczynie, kobiecie, kobietce, a nawet chłopczycy, które lubią takie klimaty lub tylko marzą o karierze w showbiznesie. Polecam, może nie gorąco, ale za to z uśmiechem.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film szpiegowski cz. 2

24 cze

Film szpiegowski lat trzydziestych XX wieku nie reprezentował żadnych szkół, kierunków i nurtów. Jedynym konsekwentnym twórcą filmów szpiegowskich był Alfred Hitchcock. Poczynając od „Człowieka, który wiedział za dużo”  z 1934 roku zrealizował w Wielkiej Brytanii serię filmów, w których dominowały motywy szpiegostwa lub sabotażu, a bohaterami byli albo zawodowi agenci albo przypadkowi ludzie wmieszani w walkę wywiadów. Stworzył wtedy takie filmy jak: „Trzydzieści dziewięć kroków”, „Tajny agent”, Dama zniknęła”.

Po przyjeździe do Hollywood Hitchcock nie porzucił tematyki szpiegowskiej. Wrócił do niej w takich filmach jak: „Osławiona” z 1946 roku, remake’ u „Człowieka, który wiedział za dużo” ( który okazał się lepszy od pierwowzoru) czy „Północ, północny zachód” z 1059. W latach 60. XX wieku nakręcił „Rozdartą kurtynę” i „Topaz”- zimnowojenne, pozbawione charakterystycznej dla reżysera iskry geniuszu i dowcipu filmy szpiegowskie.

Historie filmowe o szpiegach dotarły także do Związku Radzieckiego. Wielką popularnością cieszył się tam cykl filmów,które przedstawiały działalność obcego wywiadu oraz walkę z dywersją prowadzoną przez bohaterskich funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa. W okresie coraz większego zagrożenia Europy przez faszyzm powstało w ZSRR kilka obrazów, które ostrzegały przed zbliżającym się niebezpieczeństwem. Były to m.in.: „Bojownicy”, „Profesor Mamlock” czy „Żołnierze błot”.

Wybuch II wojny światowej spowodował, że Hollywood po dwudziestu latach milczenia znów zainteresowało się tematyką szpiegowską. Zaczęło się od „Zeznania szpiega” z 1939 roku.

W latach 1942-1945 w Stanach Zjednoczonych nastąpił zalew filmów tego gatunku, jednak ilość nie przekładała się na jakość. Większość z nich to tandetne produkcje o szpiegach i sabotażystach. Do ciekawszych filmów szpiegowskich tamtego okresu zaliczał się „Przez Pacyfik” .

Ponad przeciętność wznosiły się także zrealizowane w dokumentalnym stylu przez Henry’ego Hathawaya dramaty szpiegowskie: nagrodzony Oscarem za scenariusz „Dom przy 92 ulicy”, który odegrał ważną rolę w rozwoju gatunku, kształtując model dzieła realistycznego, nieposługującego się inscenizacją i inspirującego niemal cały ówczesny film noir, oraz Ulica Madeleine nr 13″.

W końcu lat czterdziestych wraz z pojawieniem się „żelaznej kurtyny” rozpoczęła się seria filmów o „czerwonym” czyli komunistycznym niebezpieczeństwie. Wiele z nich miało formę alegoryczną, ale trafiły się także filmy szpiegowskie z prawdziwego zdarzenia: „I Married a Communist” czy „I was a Communist for the FBI”.

W latach pięćdziesiątych dużym powodzenie cieszył się oparty na autentycznej aferze z czasów II wojny światowej „Kryptonim Cicero”. Film opowiada historię pochodzącego z Albanii lokaja, który sprzedał Niemcom tajne dokumenty, włącznie z planami inwazji na Normandię.

Duży wkład w rozwój filmu szpiegowskiego miał Brytyjczyk Carol Reed, którego film „Trzeci człowiek” z 1949 roku stał się wzorcem stylistycznym dla tego gatunku. Choć nie był to klasyczny film szpiegowski.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Leksykon filmowy. Film szpiegowski cz. 1

18 cze

Film szpiegowski nie jest gatunkiem typowo filmowym, bo jego korzenie tkwią w literaturze. Eksplozja popularności książek szpiegowskich przypada na przełom XIX i XX wieku oraz na okres po II wojnie światowej. Niemniej jednak wciąż cieszą się się one zainteresowaniem miłośników literatury sensacyjnej. Podobnie jest zresztą z filmami o tej tematyce, które często są ekranizacjami popularnych powieści.

Charakterystyczną cechą filmów szpiegowskich jest silny związek z geopolityką. Ich atrakcyjna fabuła i sensacyjna struktura znakomicie nadają się do przekazywania treści propagandowych i indoktrynowania społeczeństwa. Nie dziwi więc fakt, że zainteresowanie kinematografii tematyką szpiegowską wzrosło w okresie napięcia stosunków międzynarodowych, zwłaszcza w latach poprzedzających wybuch wojen światowych, a potem w okresie zimnej wojny.

Pierwsza fala filmów szpiegowskich zalała Stany Zjednoczone w latach 1915-1920. Motyw podstępnych knowań szpiegów obcych państw był z reguły uzupełnieniem wątku wojennego- filmy takie najczęściej piętnowały wroga i jego sojuszników, kwestionowały lojalność państw neutralnych, bądź atakowały politykę izolacjonizmu. Wiele z nich miało podobną fabułę: pokazywały knowania szpiega, które udaremnił amerykański kontrwywiad. Film „Bohater z łodzi podwodnej D-2″ z 1916 roku, prezentował działania dywersyjne agentów  niemieckich, którzy chcieli zniszczyć bazy amerykańskiej marynarki wojennej.

Większość filmów amerykańskich tego okresu skupiała się na niebezpieczeństwie niemieckich działań dywersyjnych w Stanach Zjednoczonych. Były to takie filmy jak: „Hun wśród nas”, „Ja i Bóg” czy „Szpiedzy”.

Historycy kina uważają, że pierwszym filmem szpiegowskim z prawdziwego zdarzenia byli „Szpiedzy” Fritza Langa. Ekspresjonistyczny film z 1928 roku opowiadał o rosyjskiej siatce szpiegowskiej działającej w Londynie.

Dalszy rozwój gatunku nastąpił po udźwiękowieniu kina. W 1931 roku Joseph von Sternberg nakręcił film „Dishonored” ( w Polsce znany jako „X-27″) z Marleną Dietrich w roli głównej, która zagrała w nim wdowę po austriackim oficerze zwerbowanej przez austriacki wywiad.

Krytycy doszukiwali się w tym filmie luźnych związków z Matą Hari- Holenderką oskarżoną o szpiegowanie na rzecz  Niemiec i rozstrzelanej przez francuski pluton egzekucyjny w 1917 roku.  Była to bardzo filmowa historia, więc nic dziwnego, że już w 1931 roku na ekrany kin trafił film „Mata Hari” z Gretą Garbo w roli tytułowej. Także w 1964 roku powstał film „Mata Hari agent H 21″,  w którym reżyser chciał pokazać bohaterkę, jako współczesną, wyemancypowaną kobietę.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Leksykon filmowy. Film historyczny i kostiumowy cz. 3

10 cze

Filmowcy zawsze interesowali się wielkimi odkryciami geograficznymi oraz wspaniałymi dziełami sztuki, tematy te bowiem bardzo atrakcyjnie prezentowały się na ekranie.  Tylko Krzysztofowi Kolumbowi poświęcono trzy wystawne i efektowne widowiska: amerykańskie filmy z 1949 r. oraz  z 1992 r. jak również brytyjski „1492. Wyprawa do raju” też z roku 1992 w reżyserii Ridleya Scotta.  Wiele uwagi poświęcono też konkwistadorom wysłanym po łupy do Ameryki Południowej i ogólnie konkwiście: „Aguirre, gniew boży”, „Misja” i „Czarna suknia”.

Na ekrany trafiły też biografie wielkich artystów. Na podstawie powieści Irvinga Stone’a nakręcono w 1965 r. film „Udręka i ekstaza”- opowieść o życiu Michała Anioła. W 1986 r. pojawił się film „Caravaggio”- opowieść i jednym z najsłynniejszych włoskich malarzy okresu wczesnego baroku i wiele innych.

Historia Anglii z XV i XVI wieku także bardzo interesowała filmowców. O tym okresie powstały takie filmy jak: „Oto jest głowa zdrajcy”-o filologu i teologu Tomaszu Moorze, „Anna, tysiąca dni”- historia Anny Boleyn, czy znakomity film „Elizabeth” z 1998 roku z Cate Blanchet w roli tytułowej władczyni.

Najpopularniejszą postacią w historii Niemiec XVI wieku patrząc przez pryzmat filmu jest Marcin Luter, reformator kościoła zachodniego. Stał się on się bohaterem filmu „Martin Luter” oraz „Luter”. Siedemnastowieczną historię Francji reprezentują dwa filmy: „Królowa Margot” oraz „Kardynał Richelieu”.

Dużą popularność niespodziewanie zyskała francuska historia XVIII wieku. Obyczajowość tamtych czasów pokazano w filmach: ” Niebezpieczne związki” i „Valmont”. Rewolucja francuska stała się inspiracją dla m.in.: Andrzeja Wajdy, który w 1982 r. nakręcił „Dantona”, czy Roberto Enrico twórcy filmu „Rewolucja francuska”.

Amerykańska woja secesyjna jest najczęściej filmowanym epizodem z historii Stanów Zjednoczonych. Do historii kina przeszło kilka produkcji m.in: „Revolution”, „Chwała” czy „Gettysburg”.

Wiele filmów poświęcono brytyjskiemu imperium XIX wieku. Do takich filmów zalicza się dwukrotnie sfilmowana w 1936 i 1968 r. „Szarża lekkiej brygady’, „Zulu” czy „Chartum”.

XX wiek obfitował w wydarzenia historyczne o ogromnej randze. Oprócz dwóch wojen światowych miało miejsce także m. in: rodzenie się jednego imperium i upadek kolejnych. Część filmów o tej tematyce zalicza się do innych gatunków np. do wojennego czy obyczajowego, ponieważ od tych faktów dzieli nas zbyt krótki dystans czasowy. Można jednakże do historycznych zaliczyć radzieckie filmy: „Pancernik Potiomkin” oraz „Październik”. Bolesny upadek Brytyjskiej Korony upamiętniono w filmie „Exodus”.

Innym rodzajem filmu jest film biograficzny- który jest podgatunkiem filmu historycznego. Ten podgatunek jest bardzo popularny w ostatnich latach. Ukazuje on szczegóły życia osobistego postaci historycznych. Zalicza się do niego takie filmy jak „Gandhi”, „Chopin. Pragnienie miłości”, „Wilson”, „Ostatni cesarz”, „Chaplin” „JFK”.

Filmy historyczne i kostiumowe cieszą się u widza bardzo dużym powodzeniem, nawet wtedy, gdy przedstawione w filmie fakty lub ich interpretacja nie zawsze mają potwierdzenie w źródłach historycznych.

 

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Pierwsze uderzenie (Hajime no Ippo).

04 cze

Znalezione obrazy dla zapytania hajime no ippo pictures16- letni Ippo Makunouchi to łagodny i miły nastolatek. Przez to, że po szkole pomaga matce w prowadzeniu rodzinnego biznesu nie ma przyjaciół, a z powodu jego łagodnego usposobienia staje się obiektem drwin i prześladowań ze strony swoich rówieśników. I właśnie podczas jednej z takich sytuacji z pomocą przychodzi mu zawodowy bokser, Mamoru Takamura. Ratuje chłopaka, zabiera do znajdującej się niedaleko sali bokserskiej w której sam trenuje i opatruje jego rany. To spotkanie odmienia życie Ippo.  Nastolatek postanawia zostać bokserem i pod czujnym okiem trenera, Takamury i innych przyjaciół, poznanych w sali bokserskiej rozpoczyna swoją przygodę z tym krwawym n niebezpiecznym sportem.

Jestem wielką fanką sportu, więc anime o sporcie po prostu nie mogłam przeoczyć. Mimo, że boks jako sport nigdy zbytnio mnie nie interesował (czasem oglądałam, ale naprawdę rzadko) to po tej historii zmieniłam zdanie. Nigdy nie sądziłam, że to sport pełen emocji, a nie tylko zwykłe mordobicie- którego zresztą też nie brakowało.

Znalezione obrazy dla zapytania hajime no ippo picturesTo anime o niełatwej drodze jaką podąża główny bohater i jego przyjaciele. Jest o wzlotach i upadkach, o łzach radości i goryczy porażki, o morderczym treningi i dążeniu do celu. O marzeniach i stawianiu sobie coraz wyżej poprzeczki. O podążaniu przed siebie nie zważając na konsekwencje.

Znalezione obrazy dla zapytania hajime no ippo picturesSpotkałam się z opinią, że „Hajime no Ippo” to typowo męskie anime. I naprawdę coś w tym jest. Ciekawie zbudowane męskie postacie, prawie każda z nich miała swoje pięć minut. Interesująco pokazano ich losy, życie, marzenia i plany na przyszłość. Postacie kobiecie w tej historii są tylko tłem. Są bo są (głównie rywalizują o względy głównego bohatera), ale ich życie nie jest pokazane.

Znalezione obrazy dla zapytania hajime no ippo picturesMnie się jednak strasznie podobało. Były tu interesujące walki, przez które serce o mało mi nie wyskoczyło z piersi z emocji, duża dawka humoru- powiedziałabym specyficznego męskiego humoru- ale ja świetnie łapałam te męskie żarty. Jakbym była młodsza, to pewnie nie poszłoby mi tak dobrze. A to za sprawą niezawodnego trio Takamura-Aoki-Kimura, którzy swoimi tekstami i zachowaniem rozbawiają do łez.

Znalezione obrazy dla zapytania hajime no ippo pictures„Hajime no Ippo” liczy sporo odcinków. Sezon 1- 75, sezon-2- 26, sezon-3- także 26, są jeszcze 2 odcinki specjalne. Jeden zatytułowany „Hajime no Ippo. Mashiba vs. Kimura”- o walce o mistrzostwo w wadze junior lekkiej oraz „Hajime no Ippo. The Fighting Special”- taktowany jako 76 odcinek 1 sezonu o początkach kariery Takamury oraz długi film animowany: „Hajime no Ippo. Champion Road”- „Droga mistrza”.

Znalezione obrazy dla zapytania hajime no ippo picturesGorąco polecam, bo jeśli ktoś lubi anime to sporcie to jest to pozycja obowiązkowa. Naprawdę warto zobaczyć. Ja na pewno jeszcze nie raz powrócę do Takamury… przepraszam (nigdy więcej Takamury pod prysznicem, bo przez to prawie umarłam- ze śmiechu oczywiście), to jest Ippo, jego przyjaciół i rywali.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film historyczny i kostiumowy cz. 2

03 cze

Motywem historycznym chętnie wykorzystywanym przez reżyserów są dzieje Chrystusa i wczesnych chrześcijan. Pierwszą tematykę reprezentowały takie filmy jak: „Król królów”, „Największa historia, jaką kiedykolwiek opowiedziano”, „Jezus z Nazaretu” czy wzbudzający ogromne kontrowersje „Ostatnie kuszenie Chrystusa”. Znacznie ciekawsze z punktu widzenia historyków były produkcje z okresu pierwszych chrześcijan. Najczęściej filmowaną powieścią ukazującą te czasy był „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. Powieść tę zekranizowali: Enrico Guazzoni w 1912 roku, Atruro Ambrosio w 1925 roku, Mervyn LeRoy w 1951 oraz Jerzy Kawalerowicz w 2000 roku. Inne znane filmy o tej tematyce to m.in: „Szata” czy „Ben Hur”( powstała jego najnowsza wersja, ale nie widziałam i oglądać nie zamierzam).

Średniowiecze stało się nie mniej ciekawym okresem historycznym dla twórców filmowych, zwłaszcza tych opowiadających historię Wielkiej Brytanii: „Alfred Wielki”, „Lady Godive”, „Becket”, „Lew w zimie”, „Edward II”.

Dwóch wybitnych reżyserów zajęło się szekspirowskim dramatem „Henryk V”- Laurence Olivier w 1944 roku i Kenneth Branagh w 1989 roku. Obaj przyjęli różne koncepcje fabularne, choć każdemu z nich udało się stworzyć dzieło monumentalne i wspaniałe. Warto podkreślić, że film ten był dla Oliviera debiutem reżyserskim, w którym wprowadził wiele nowatorskich rozwiązań inscenizacyjnych i technicznych. U Branahga Henryk V był bardziej ludzki, pokazany z mniejszym dystansem. Nie jestem krytykiem nie będę więc oceniać która ekranizacja jest lepsza.

Oddzielne miejsce w filmowej historiografii zajmują legendarne postacie: króla Artura i rycerzy Okrągłego Stołu. Należą do nich filmy: „Excalibur”, „Rycerz Króla Artura” czy „Król Artur”. Dzieje Robin Hooda także doczekały się wielu ekranizacji jak np. : „Przygody Robin Hooda”, „Powrót Robin Hooda”., czy chyba najsłynniejszy „Robin Hood, książę złodziei”.

W produkcji filmowej Wielkiej Brytanii nie można zapomnieć o filmie „Braveheart- Waleczne serce” z 1995 roku w reżyserii Mela Gibsona.

Historia wieków średnich innych krajów Europy nie cieszyła się takim zainteresowaniem jak ta Anglii, ale ukazało się jednak wiele filmów z tej tematyki. We Francji ukazał się film „Beatrice”. Jedynie życie Joanny d’Arc inspirowało reżyserów. Powstało wiele filmów o tej francuskiej bohaterce i świętej zwanej Dziewicą Orleańską. Były to takie filmy jak: „Męczeństwo Joanny d’Arc”, „Święta Joanna” czy najbardziej efektowna wersja z 1999 roku „Joanna d’Arc”.

Spośród filmów o dziejach średniowiecznych Hiszpanii i Portugalii największą popularność zdobył widowiskowy „El Cid”- opowiadający historię żyjącego w XI wieku hiszpańskiego bohatera narodowego.

Rozgrywającą się we Włoszech historię z fikcyjnymi bohaterami, ale za to znakomicie oddającą klimat końca XIV wieku jest ekranizacja powieści Umberto Eco „Imię róży”. Kilka filmów poświęcono najwybitniejszemu europejskiemu podróżnikowi Marco Polo, który odbył drogą lądową wyprawę do Chin.

W Związku Radzieckim wielką popularnością cieszył się historyczny fresk z 1938 roku „Aleksander Newski”- historia walki rosyjskiego księcia z zakonem teutońskim, oraz historia słynnego malarza „Andriej Rublow”. Na ekrany przeniesiono także egzotyczną historię Czyngis-chana. Czasy średniowiecznej Japonii i samurajów najlepiej oddawały filmy Akiry Kurosawy: „Rashomon”, „Siedmiu samurajów”, „Tron we krwi”.

W Polsce Aleksander Ford nakręcił „Krzyżaków”- superprodukcję na postawie powieści Henryka Sienkiewicza z pamiętną i jak na tamte czasy fenomenalnie pokazaną Bitwą pod Grunwaldem jako punktem kulminacyjnym.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Obrońca miasta- metalowy Kruk (Karas).

28 maj

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesNiedaleka przyszłość. Wysoko w przestworzach, ponad głowami ludzi od dawna rozgrywa się walka. Walka, w której ludzie nie biorą udziału, ale której stawką są właśnie ich życia. Kiedy przegrany- obrońca miasta -tytułowy Karas spada z niebios, los tego japońskiego miasta wydaje się przesądzony. To jednak dopiero początek. Śmierć jednego daje początek następnemu Krukowi. W szpitalu umiera młody mężczyzna i to właśnie on zostaje wybrany przez wolę miasta -Yurine na następnego Karasa, I walka rozpoczyna się na nowo.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesTo anime zainteresowało mnie przede wszystkim ze względu na oryginalną fabułę, wartką, trzymającą w napięciu akcję i ciekawych bohaterów. Jest tutaj motyw odwiecznej walki dobra ze złem: osoby, która w pojedynkę chroni miasto i osoby, która wsparta przez youkai próbuje je zniszczyć. Są youkai: te dobre, żyjące obok ludzi i te złe, które zaślepione i otumanione, poddane modyfikacjom i przez to trudne do zniszczenia, polujące na ludzi.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesTo niezwykle krwawa historia, w której- mimo wysiłków Karasa- trup ściele się gęsto. Trudno się jednak dziwić skoro przeciwników na wielu, a on jest sam.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesOgromnym atutem oprócz oryginalnej fabuły jest bez wątpienia interesująca muzyka, która stanowi rewelacyjne tło dla rozgrywających się w anime wydarzeń.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesMimo, że temat walki dobra ze złem jest oklepany to tutaj jest to pokazane w ciekawy sposób, w który zostaje także wplątana historia pojawienia się nowego Karasa. Dlaczego miasto wybrało tego, a nie innego mężczyznę, aby nad nim czuwał? Kim jest? I jakie były jego losy? Dostajemy odpowiedź na każde z tych pytań.Mnie to zadowoliło, ale chętnie dowiedziałabym się więcej.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesAnime to ma już swoje lata. Jest z 2005 roku. Liczy tylko 6 odcinków, trwających po około 30 minut. Z jednej strony to dobrze, bo akcja się nie ciągnie, ale z drugiej koniec nastąpił zbyt szybko. Dlatego czuję lekki niedosyt.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime pictures„Karas” to anime zakończone. Te 6 odcinków wystarczyło, aby przedstawić całą historię. Choć ostatnia scena- przynajmniej w moim przypadku- zostawia po sobie więcej pytań niż odpowiedzi.

Znalezione obrazy dla zapytania karas anime picturesPolecam, bo myślę, że warto zobaczyć. Ja pewnie do niego wrócę, bo dobrej rozwalanki nigdy dosyć.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film historyczny i kostiumowy cz. 1

27 maj

Film historyczny i kostiumowy nierozerwalnie jest ze sobą związany. W końcu prawie wszystkie filmy historyczne to także filmy kostiumowe. Bo kostiumem może być wszystko: mundur,  elegancka suknia, czy zbroja. Dlatego te dwa gatunki omówię razem.

Historia dostarcza pomysłów twórcom filmowym od wczesnych lat rozwoju kina. Tematem „Narodzin narodu” z 1915 roku, uznawanego za pierwszy prawdziwy film kinowy, jest epizod z historii Stanów Zjednoczonych. Kontrowersyjna epopeja, nakręcona z punktu widzenia konserwatysty, a nawet rasisty, przyczyniła się do tego, że następni twórcy zaczęli interpretować historię zgodnie z własnymi przekonaniami lub potrzebą chwili.

Wydarzenia z przeszłości stanowią doskonały materiał filmowy, z tej zamierzchłej- bo nęcą egzotyką, wspaniałymi kostiumami, wystawnymi dekoracjami czy tłumem statystów, z tej nowszej- bo umożliwiają zrozumieć procesy rządzące światem. Nie ma znaczenia, że bohaterami są często postacie fikcyjne, wymyślone, tło wydarzeń nie może zostać zafałszowane.

Istnieją trzy zasadnicze kierunki w dziedzinie realizacji filmów historycznych. Pierwszy reprezentują ci twórcy, którzy swoje dzieła realizują z ogromnym rozmachem, pietyzmem i dbałością o szczegóły. Dla drugiej kategorii twórców historia to pretekst, a zdarzenia z przeszłości mają znaczenie tylko wtedy, gdy można je traktować jako odniesienie do teraźniejszości. Trzeci kierunek to domena tych twórców, dla których kostium historyczny jest sposobem na przyciąganie widza do kina.  Te pseudo historyczne produkcje mieszają wątki, zdarzenia, bohaterów i epoki, a realia obyczajowe nie mają dla nich najmniejszego znaczenia.

Ten gatunek filmowy na jedną poważną wadę- jest nią uproszczenie. Jego przyczyny bywają rozmaite: czasami są nimi ograniczenia czasowe, konieczność zawarcia w dwugodzinnym widowisku wydarzeń rozgrywających się na przestrzeni wielu lat. Kiedy indziej problemem jest brak materiałów źródłowych. Jednak bywa  to także chęć pokazania historii w sposób, który jest politycznie wygodny dla twórców. Tak było w przypadku filmu „JFK” z 1991, gdzie stawiane zostały hipotezy dotyczące okoliczności śmierci prezydenta Stanów Zjednoczonych, Johna F. Kennedy’ego.

Jedyną poważną wizją czasów prehistorycznych stanowi film z 1981 roku „Walka o ogień”. Jest to rozgrywająca się około 80 tysięcy lat temu historia wyprawy trzech członków szczepu Ułamów w poszukiwaniu ognia. Film ten stanowił zręczne połączenie hipotez i faktów, pozostawiając jednak miejsce dla fantazji widzów.

Świat starożytny doczekał się bogatej filmografii i trudno byłoby odnaleźć liczącą się kulturę antyczną, której nie poświęcono by zainteresowania. Mezopotamia stała się tematem takich filmów jak: „Nietolerancja”, „Królowa Babilonu”. Egipt- „Księżniczka Nilu”, „Ziemi faraonów” czy „Faraonie” Jerzego Kawalerowicza- jednej z najbardziej efektownych polskich superproducji, opartej na powieści Bolesława Prusa.

Czasy starożytnej Grecji przedstawiają takie filmy jak: „Helena Trojańska”, „Aleksander Wielki”, czasy imperium rzymskiego cieszyły się jeszcze większym zainteresowaniem. Gigantyczne środki finansowe włożone w odtworzenie dekoracji, kostiumów i detali sprawiły, że do tej pory pamięta się takie filmy jak „Spartakus” z 1960 roku oraz „Galdiator” z roku 2000.

„Upadek cesarstwa rzymskiego” z 1963 roku reprezentuje rzadko spotykaną w Hollywood sumienną próbę wyświetlenia przyczyn upadku najnowocześniejszego państwa starożytności. To film wyróżniający się na tle innych rzetelnością historyczną i świetnym odtworzeniem klimatu epoki.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe

 

Kwiat wśród chwastów (Mahouka Koukou no Rettousei).

21 maj

Znalezione obrazy dla zapytania mahouka koukou no rettousei picturesPod koniec XXI wieku magia nie była wymysłem ani legendą, była technologią, którą można było używać wykorzystując magiczne przedmioty tzw. CAD-y. Nieliczny odsetek ludzkości wyczerpanej głodem i chorobami, następstwami kolejnej wojny światowej mógł używać magii i być nazywany magiem. Młodzi ludzie kształcąvy się na magów uczęszczają do magicznych szkół, gdzie szlifują swoje zdolności. Tatsuya i Miyuki Shiba to rodzeństwo, które rozpoczyna naukę w Pierwszym Magicznym Liceum. Egzamin wstępny dzieli w nim uczniów na dwa kursy: Kurs I zwany przez uczniów „Kwiatami” (uczniowie noszą na mundurkach emblemat w kształcie kwiatu) i Kurs II,  czyli pozostali uczniowie nazywani pogardliwie „Chwastami” (ich mundurki nie mają emblematu). Miyuki trafia to klasy z Kursu I, a jej starszy brat- Tatsuya- do klasy Kursu II. Wyszydzany i pogardzany chłopak szybko udowadnia, że wyniki egzaminu to nie wszystko, bo jego umiejętności walki, odczytywania sekwencji magicznych czy tworzenia zaklęć znacznie przewyższają nawet umiejętności „Kwiatów”.

Znalezione obrazy dla zapytania mahouka koukou no rettousei picturesTo anime o magii, ale pokazanej w inny sposób. Mamy magów bojowych, żołnierzy z magicznego korpusu czy wreszcie inżynierów magicznych, którzy konserwują i naprawiają CAD-y oraz tworzą i udoskonalają zaklęcia. Są zwolennicy i przeciwnicy magii, terroryści i buntownicy. I nie należy też zapominać o głównym bohaterze, którego życie i parę tajemnic ujawnia się podczas oglądania. A każda nowa informacja na jego temat zdumiewa, zarówno jego przyjaciół jak i wrogów. Tych drugich jest jednak zdecydowanie mniej, bo Tatsuya skrupulatnie i systematycznie (bez jakichkolwiek emocji) ich niszczy.

Znalezione obrazy dla zapytania mahouka koukou no rettousei pictures„Mahouka Koukou no Rettousei” to dobre anime, pełne dynamicznej akcji (Główny bohater błyskawicznie radzi sobie z przeciwnikami. Wchodzi, robi rozpierdol i wychodzi), ciekawych, ale trochę schematycznych i przewidywalnych postaci, z odrobiną humoru i interesującą fabułą. Niestety, momenty, gdzie w skomplikowany sposób wyjaśniano zastosowanie magii i zaklęć trochę mnie nużyły, ale było ich niewiele. Nadrabiali to dobrą akcją.

Znalezione obrazy dla zapytania mahouka koukou no rettousei pictures„Mahouka Koukou no Rettousei” liczy 26 docinków. Chciałabym więcej, bo wiele rzeczy nie zostało wyjaśnionych. Anime to jest na postawie dość popularnej w Japonii light novel, gdzie akcja bardzo wyprzedza wydarzenia z anime. Niestety po polsku znalazłam tylko kilka rozdziałów. 17 czerwca 2017 ma mieć miejsce premiera animowanego filmu z tej serii.

Znalezione obrazy dla zapytania mahouka koukou no rettousei picturesJest to jak już wspomniałam dobre anime. Nie żałuję czasu jaki na niego poświęciłam, bo ten chłodny, obojętny Tatsuya i jego przyjaciele są tego warci. Polecam to anime. Mnie się podobało, ale o gustach się nie dyskutuje. Kiedyś pewnie do niego powrócę. Czy do całości tego nie wiem, ale do niektórych odcinków na pewno.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii anime, manga

 

Leksykon filmowy. Film fantastycznonaukowy cz. 3

20 maj

Zaczynając od „Planety małp” z 1968 roku, świat science fiction został usytuowany w dalekiej przyszłości. Kataklizmy tak „zagmatwały” ewolucję, że ludzie i zwierzęta zamienili się miejscami. W filmie „Młodociani jaskiniowcy” z 1958 roku przyszłość wygląda jeszcze gorzej- dzicy wojownicy, kryjący się z maczugami po jaskiniach, nie byli reliktem dawnych epok, ale naturalnym ogniwem, które nastąpiło po wiekach ewolucji.

Stawianie pytań o sens postępu cywilizacji znalazło dużo pełniejszy wyraz w filmie Stanleya Kubricka z 1968 roku: „2001: Odyseja kosmiczna”. Epopeja ta zabiera widza w niespotykaną dotąd wizualną podróż. Precyzja technicznych pomysłów i zapierające dech efekty specjalne ustanowiły nową miarę dla gatunku filmów fantastycznonaukowych. W czterech epizodach, które są ze sobą wzajemnie powiązane reżyser opowiedział historię ludzkości. Film ten odrzucił popularny mit wszechświata jako miejsca podboju, a przedstawił go jako groźną przestrzeń, kierowaną przez niepojęte siły. Także Andriej A Tarkowski w filmie nakręconym na postawie opowiadania Stanisława Lema- „Solaris” z 1972 roku, podał w wątpliwość zdolność ludzi do podbicia kosmosu. Andrzej Żuławski nakręcił w latach 1976-1978 „Na srebrnym globie”- opowieść o wyprawie na Księżyc. Premiera tego filmu odbyła się jednak dopiero w 1989 roku.

W latach siedemdziesiątych XX wieku objawił się z pełną siłą strach już nie przed wrogami z Ziemi czy kosmosu, lecz przed niekontrolowanym rozwojem technologii: „Świat Dzikiego Zachodu”, władzą wielkich korporacji nad człowiekiem: „Ucieczka Logana”, katastrofą ekologiczną: „Zielona pożywka”. Jeszcze raz na polu fantastki błysnął talent Stanleya Kubricka, gdy w 1972 roku nakręcił „Mechaniczną pomarańczę”- opowieść o zdeprawowanym chłopaku, który w ramach terapii zostaje wydany w ręce swoich ofiar.

Prognozy dotyczące przyszłości nie zawsze osiągały rozmiar totalnej zagłady, ale zwracały także uwagę na niebezpieczeństwo, jakie niosą ze sobą wszelakie anomalie świata. We włoskiej „Dziesiątej ofierze” z 1965 roku widz zobaczył rodzaj gry telewizyjnej, w której jedynym sposobem na przetrwanie było wyeliminowanie rywali. W „Rollerball” z 1975 roku okrutne zabawy ludzi przypominały krwawe  rzymskie igrzyska, a zawodnicy zabijali bez wahania.

Wśród tych apokaliptycznych wizji seria „Gwiezdne wojny” George’a Lucasa jawiła się jako wyjątkowo konserwatywna forma filmowej fantastyki. Lucas powrócił w niej do klasycznej formy narracji z początków science fiction, zwłaszcza tych baśniowych historii o herosach, bohaterach, walkach dobra ze złem.( Może to dlatego ta saga jest najczęściej oglądanymi przeze mnie filmami tego gatunku. Za którym niezbyt przepadam.) W roku 1977 Steven Spielberg nakręcił „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”, naiwną, lecz jednocześnie wspaniale sfilmowaną i pełną rewelacyjnych efektów specjalnych historię o spotkaniu ludzi z przyjaźnie nastawioną obcą cywilizacją.

„Gwiezdne wojny” udowodniły, że widzowie pragną przede wszystkim dobrze się bawić i przeżywać emocje, jakich nie mogą doznać podczas oglądania telewizji. Nigdy wcześniej miłośnicy fantastyki nie byli usatysfakcjonowani liczbą (choć nie zawsze jakością)  kinowych przebojów tego gatunku : „Obcy-ósmy pasażer Nostromo”, „E.T”, „Coś”, „Terminator”, „Przybysze”, „Głębia” czy „Dzień Niepodległości”. W niektórych filmach „ożyli” bohaterowie komiksów”: „Superman”, „Flash Gordon”, „Batman”. Pojawiły się filmy w żartobliwy sposób traktujące światy wykreowane przez koni fantastycznonaukowe: „Bandyci czasu”, genialna „Seksmisja” Juliusza Machulskiego, „Powrót do przyszłości”, „Marsjanie atakują” czy „Faceci w czerni”. Były też filmy ukazujące mroczne wizje futurystycznego świata: „Mad Max”, „Ucieczka z Nowego Jorku” czy świetny „Łowca androidów”.

Nawet obwołany dziełem sztuki filmowej dzięki efektom specjalnym „Matrix” był ponurą wizją świata ułudy, stworzonego przez obce siły kontrolujące ludzkie umysły. Na tle tych filmów wyróżniają się filmy polskiego reżysera Piotra Szukina: „Wojna światów- następne pokolenie”, „O-bi. O-ba. Koniec cywilizacji” czy „Ga.Ga. Chwała bohaterom”.

Ta tendencja utrzymała się także w kinie ostatnich lat. Pojawiła się nowa wersja „Mad Maxa”, kolejne filmy o superbohaterach z komiksów i oczywiście kolejne części „Gwiezdnych wojen”.

Oddzielną grupę w dziedzinie fantastyki stanowi fantasy, wywodzące się z literatury o tematyce baśniowej, awanturniczej i mitologicznej. Akcja takich filmów rozgrywa się w alternatywny świecie, w realiach cywilizacji rządzonej magią. Ich bohaterami są niezwykłe postacie: smoki, elfy, krasnoludy i wiele innych. Do najbardziej znanych zaliczyć można: „Excalubur”, „Niekończąca się opowieść”, „Conan barbarzyńca”, „Ostatni smok”, ekranizacje: trylogii J.R.R. Tolkiena „Władca pierścieni” czy powieści Andrzeja Sapkowskiego „Wiedźmin”.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii film, gatunki filmowe